پایان پریشانی ها

 

چشم ها پرسش بی پاسخ حیرانی ها

دست ها تشنه تقسیم فراوانی ها

با گل زخم سر راه تو آذین بستیم

داغ ها ی دل ما  جای چراغانی ها

حالیا دست کریم تو برای دل ما

سر پناهی است در این بی سر و ساما نی ها

وقت آن شد که به گل حکم شکفتن بدهی

ای سر انگشت تو آغاز گل افشانی ها

فصل تقسیم گل و گندم و لبخند رسید

فصل تقسیم غزل ها و غزل خوانی ها

سایه امن کسای تو مرا بر سر و بس

تا پناهم دهد از وحشت عریانی ها

چشم تو لایحه روشن آغاز بهار

طرح لبخند تو پایان پریشانی ها

                                                                           قیصر امین پور

 

شکسته بال

  

قناریان همه رفتند ازاین قفس

گویا

دلیل ماندن ما هم

شکسته بالی شد...!

 

 

تصمیم

باد می وزد

می توانی

هم در مقابلش دیوار بسازی

هم آسیاب بادی

تصمیم با توست

 

 

انتظار

 

وقتی منتظر هستیم تا یکی از عزیزانمان بیاید  و او دیر می کند

ممکن است یکی یا چند تا از این حالات برایمان اتفاق بیفتد:

۱.دچار دلشوره و اضطراب شویم

۲.سراغش را بگیریم یا به دنبالش برویم

۳.با هر کس که ممکن است کاری از دستش بر آید تماس بگیریم

۴.دعا می کنیم تا خبری از او بشود

۵. نذر می کنیم تا زود تر برگردد

۶. احتمالات دیر آمدنش را بررسی می کنیم

۷. قرآن می خوانیم

۸.برای سلامتییش صدقه می دهیم

۹. فکر می کنیم که اگر از دستش بدهیم چه کنیم؟

۱۰. از خودمان به خاطر کوتاهی کردن بدمان می آید

۱۱. احساس گناه می کنیم

۱۲. آرامشمان را از دست می دهیم

۱۳.  .............

****

حال این سوال را می پرسم که آیا مهدی فاطمه(عج) عزیزترین عزیزان ما نیست؟

پس چرا او را فراموش کرده ایم؟

چرا با اصلاح خود زمینه را برای ظهورش فراهم نمی کنیم؟

که همانا فرجش گشایش و فرج برای خودمان است.

چرا به جای اینکه قوت قلبش باشیم قلب نازنینش را با اعمال خود به درد می آوریم؟

****

 

خدایا ما را جزء فراهم کنندگان زمینه ظهور قرار ده!  آمین

 

 

 

عبرت

این یک عبرت عجیب درتاریخ است .آن جا که بزرگان می ترسند

آن جا که دشمن چهره بسیار خشنی را از خود نشان می دهد

آن جا که همه احساس می کنند اگر وارد میدان شوند میدان غریبانه آنها را در خود خواهد گرفت

آن جاست که جوهرها و باطن افراد شناخته می شود.

 

                                                   مقام معظم رهبری (دامت برکاته)

مناجات

 

 

 خدایا با فضل خود با ما رفتار کن نه با عدل خودت؛

چرا که ای وای به حال ما

اگر بخواهی با عدل خودت با ما رفتار کنی،

ما باید چه کنیم؟

 

 

ای مرد

 

تو ساده تر از سلام هستی ای مرد

افتادگی تمام هستی ای مرد

وقتی که شکوفه از لبت می بارد

پیغمبر صد پیام هستی ای مرد

مرگ

 

سفر زیارتی سیاحتی همیشگی اخرت

 ابتدا گذر نامه خود را تکمیل کنید:

 دو متر پارچه سفید ـ عمل نیک ـ انجام واجبات ـ ترک محرمات ـ ولایت ائمه اطهار سلام الله علیها -

امر به معروف و نهی از منکر - دعای والدین و مومنین - نماز اول وقت - اعمال صالح و تقوا

 

            توجه                                                     توجه

         ۱. خواهشمند است جهت رفاه حال خود خمس و زکات را قبل از پرواز پرداخت نمایید

         ۲. از آوردن ثروت مقام منزل ماشین موبایل حتی در داخل فرودگاه خودداری نمایید

         ۳. حتما قبل از حرکت به بستگان خود توضیح دهید از آوردن دسته گل های سنگین

          سنگ قبر گران و تجملاتی و نیز مراسم پر خرج خودداری نمایند

         ۴. جهت یادگاری قبل از پرواز اموال خود را بین فرزندان مشخص کنید

          ۵. در صورتی که قبل از پرواز به مشکلی برخوردید با شماره های زیرتماس برقرارکنید

          ۱۸۶سوره بقره     ۴۵سوره نساء      ۵۵سوره اعراف    ۲و۳سوره طارق     ۱۲۶سوره توبه

                                                                                      سرپرست کاروان حضرت عزراییل

                                                    

                                             *****      

                                  

                                    به خدا مرگ نزدیک است

                 اگر به شما بگویند که یک ساعت دیگر زندگی خاکی شما به پایان میرسد در

                                                این ساعت چه می کنید؟

 

                  

دلتنگی

 

عصر یک جمعه دلگیر دلم گفت بگویم بنویسم

که چرا عشق به انسان نرسیده است؟ که چرا اب به گلدان نرسیده است؟

که چرا لحظه باران نرسیده است؟

و هرکس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است

بگو حافظ دلخسته ز شیراز بیاید بنویسد که هنوزم که هنوز است

چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است؟ چرا کلبه احزان به گلستان نرسیده است؟

دل عاشق ترک خورد گل زخم نمک خوزرد و زمین مرد

زمان بر سر و دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد... فقط برد

زمین مرد زمین مرد

خداوند گواه است دلم چشم براه است و در حسرت یک پلک نگاه است

ولی حیف

نصیبم فقط اه است و همین اه

خدایا برسد کاش به جایی

برسد کاش صدایم به صدایی

وقت

 هیچ وقت به گمان اینکه وقت دارید ننشینید

زیرا

در عمل خواهید دید که همیشه وقت کم است

ره به سوی او

 

ایا تا به حال با محبوب سخن گفتی؟

ایا تا به حال سفره دلت را برای او باز کرده ای؟

نکند ان هنگام که روح و روانت بیمار می شود هر

دوا و دارویی را به امیدصحت و سلامت امتحان کنی

و به هر پزشک و طبیبی به امید رهایی

از درد و غم روی اوری

اما

 طبیب حقیقی خود را از یاد برده باشی

و حتی مشکل خود را با ان طبیب روح و جان

در میان نگذاری

نکند زمانیکه فشار های زندگی بی تابت کرده است

به هر دوست و اشنایی دست اویز شوی تا شاید

بتواند گره ای از مشکلت بگشاید

اما

سلطان هستی و صاحب زمین و زمان رااز خاطر ببری!

من که همگان را ازموده ام و نا امید گشتم

چرایکبار و تنها یک بار او را نیازمایم؟

چرا سراغ طبیب حقیقی خود نروم؟

چرادردخود به درمانگر حقیقی باز نگویم؟

غصه خود گفتی و پاسخ نگرفتی؟!

سعی کن گاه و بی گاه 

با امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف

سخن بگویی که این خود طریقی در ایجاد محبت است

بین تو و او

نه تنها در مشکلاتت که هر زمانی با ان طبیب قلبها

درد دل کن .

درد دل با ایه

 

شب است خدا به شب قسم می خورد

 و فرشته ای از پشت ستاره ها برایم دست تکان می دهد

باید عجله کنم وگرنه قطار ستاره ها خواهد رفت.

نردبانم..... ای وای نردبانم نیست......

یادم می افتد که دیروز در اتش سوزی یک غیبت سوخت!

پنجره بسته می شود قطار ستاره ها می رود و

من می مانم و یک عالم خاک.

صبح است دور و برم یک بی انتهایابی است

خدا به خودش قسم می خورد

چقدر جا هست برای پرواز کردن برای پرنده شدن

چقدر فرصت برای ابی بودن.......

اما چقدر سنگین است کفش های اهنی سنگین من....

کفش هایی که گویی به زمین میخکوب شده است

میخ... این ماندن از جنس دلبستگی هایم است........

ای وای باز هم دروازه اسمان را بستند و

باز من ماندم و زمینی که به اندازه غفلتهایم است

 

مرگ نزدیک است

 

صبح را اغاز می کنم

در حالیکه مدت عمرم اهسته اهسته کم می شود

و

مرگ نزدیکتر می شود

اعمالم چه خوب و چه بد چه کم و چه زیاد

ثبت می گردد

مرگ در پی من است و دست از گریبانم بر نمی دارد

اتش دوزخ را به دنبال خود احساس می کنم و می بینم

نمی دانم عاقبت چه خواهد شد!؟

گوهر صبوری و امید

 

می خواهم داستان صدفی را بگویم

که روزی متوجه شد

شنی به درون پوسته اش راه یافته

این فقط یک دانه ریز بود

اما صدف را بسیار غمگین کرد

چون صدف ها اگر چه بسیار ساده اند احساس دارند

حالا ایا او به سرنوشت تلخی که چنین وضعیت تاسف باری

برای او پیش اورده بود پرخاش کرد؟

ایا به دنیا دشنام داد؟

دادخواهی کرد ؟

و گفت که دریا باید از او محافظت می کرد؟

نه او در همان حال با خودش گفت

اکنون که نمی توانم ان را از بین ببرم

باید سعی کنم ارتقایش ببخشم

اکنون سالها گذشته

و او به ارامی به هدفش رسیده

ذره ریز شن که ام را عذاب می داد

اکنون مرواریدی زیبا شده است

ارزشمند و تابناک.

ایا محشر نیست

ان چه صدف با شنی بی ارزش می کند؟!

ایا اگر ما بخواهیم

نمی توانیم با بعضی سختیها

کمبودها رنج ها

و موانعی که به زندگیمان راه می یابند

همین کار را بکنیم؟!

 

10کلید جادویی برای تو

 

۱. کینه و نفرت را از وجودت پاک کن چرا که عفو و بخشش همانند پاد زهری روح را درمان می کند  

۲. طرز فکر خود را عوض کرده و به خدا توکل کن
                                       
۳.مردم را به چشم دوست ببین نه دشمن
                                                               
۴. به ضمیر نا هوشیار خود تلقین کن که از عهده انجام هر کاری بر می ایی                       

۵. ایمان داشته باش که زندگی تو سرشار از شادی و امید است                                     

۶.ترس را از وجودت بران و جای ان را با امید عوض کن و تسلیم افکار موهوم وحقیر نشو             

۷. در انتخاب اهداف و عملکردت دقت بیشتری داشته باش  
                                             
۸. هرگونه ترس و اضطراب را از خودبران تا نیروی هستی هر درد و مرضی را از از وجودت پاک  کند      

۹.با تفکر درباره افرینش عقده حقارت واحساس خود کم بینی را در خودت از بین ببر                   

۱۰.انسان بر پایه ایمانخود هر چه را می خواهد به دست می اورد. کافی است به موضوعی         

خوشایند فکر کنی دیری نمی گذرد که نتایج ان را خواهی دید  

             

                                        

خدایا

 

خدایا!

در هر چه برایم پیش می اید

خواه خوشایند و نا خوشایند

به تو رو می کنم

حتم دارم هر پیشامد هدیه ای است از طرف تو

بگذار به پیشواز هر تجربه بروم

و به او خوشامد بگویم

و بپرسم:

چه پیامی از خدا برایم آورده ای؟

اما

 

   منتظر بمان

            اما معطل نشو

                            تامل کن

                                     اما توقف نکن

                                                    قاطع باش

                                                             اما لجباز نباش

                                                                           صریح باش

                                                                                      اما گستاخ نباش

                                                                                  بگو اری  

                                                                  اما نگو حتما

                                                           بگو نه  

                                             اما نگوابدا  

اشتباه

 

همه ما مرتکب اشتباه می شویم.

گاهی اگر بخت با ما یار باشد پاک کنی کارمان را راه می اندازد.

و می توانیم ان اشتباه را پاک کنیم.

خرده پاک کن ها را دور بریزیم

و انگاه تنها چیزی که از اشتباه ما بر جای می ماند

لکه ای تقریبا محو است.

اما بعضی اشتباهات را نمی توان پاک کرد

هر چقدر سنمان کم باشد یا زیاد!

پروردگارا

 

پروردگارا !

چرا هر گاه می خواهم با تو درد دل کنم دلم بی درد می شود؟

چرا هر گاه می خواهم با تو تنها شوم یاد هزاران کس می افتم؟

چرا هر گاه می خواهم تو را زمزمه کنم زبانم لال می شود؟

چرا هر گاه می خواهم از ژرفای جانم تو را صدا کنم صدایم قطع می شود؟

مگر مفاتیح مفاتیح نیست پس چرا قفلهای بسته قلب مرا باز نمی کند؟

افریدگارا !

اگر راز این است که نعمتت را سپاس نگفتم نعمت شکر را به من عطا کن

اگر راز این است که از گروه غافلانم جرعه ای از شربت شیرین بیداری به من بچشان

و اگر...................

 

تخته سفید

 

کاش می شدگاهی به یاد اوریم قطره های خیسی که

 از اسمان فرو می افتد هدیه ایست از سوی پروردگار....

کاش می شد ان زمان که باد قطره های زلال باران را

به سمت ما هل می دهد و ما با اکراه ان قطره ها را از

صورت خود پاک می کنیم به یاد اوریم که این هدیه خداست....

هدیه ای که هر قطره اش به همراه یک فرشته نازل می شود ...

حالا که باران می بارد از حصار خانه بیرون بیاییمو زیر این

نم نم باران روی نمناکی این شهر غریب اهسته اهسته

قدم برداریم ......

کاش برای یک بار هم شده فکر کنیم که شاید این

اخرین بارانی باشد که بر سرمان می بارد و بعد.....

چترمان را ببندیم

کاشکی همیشه باران می بارید.......

تا بوی باران دوباره یادمان بیاندازد که عطر وجود خدا

 همیشه بر جان و دل ما جاریست......

اصلا کاش چتری وجود نداشت......

تا ادم ها راه را روی نعمت های خدا ببندد و از

 نعمت های نداشته دم بزنند.......

ای کاش باز هم باران ببارد و ما زیر باران قدم بزنیم

 و بشمریم که از این هزاران قطره باران چند تاش

قسمت ما بوده..........

شعر دلتنگی

کاش چنین سایه گستر اندوه

تارین نمی نمود آسمان وجود

خیره، استاده با گستاخ چشمان ابلق

نظاره گر مرا

دست بر تارک کش

آغوش گشاده، کشیده در خود تنگ مرا

ندانم،ندانم و تو نیز نگویی

تو را میزبانم یا بر این ویرانه ی غبارین زگرد تنهایی ، دل

صاحبی و میهمانم

آری تو را می گویم غم جوابم ده

چه بی رخست،چه بی درنگ

بر این کوچک پهنه، تن

خیمه گستر آمدی

چه بی صدا، چه آرام

خزنده، رسوخ کرده در روزن های من آمدی

چنان نرم آمدی گمان بردم

 از برای آرامش دل، سکنی گزیدی

که تو همان گرگ به پوستین میش مانی

و گفتی:

های، این را اختیار با منش

تویی در من تا به تو آویزم رخت خویش

ز سفر آمده ام خسته بر تو کنم اسکان

آری که تو آن زخم کهنه و دیری

 که گه رَوی و هر گاه آیی به برم

چندان تو را مانستن شد

چندان ماهرانه تراشیدی ام نرم

که ساختی تندیس خویش در تن

عجبم، عجبم این دستان زمخت

چه سان این کنند

چه سان خویش را در من سازند

آه، ای اندوه، ستاره ی بی غروب،

صحرای بزرگ عمرم تا افق های افریقا

تورا گویم:

سکوت خفته ماران کویری

ای گستره ی چشمان خشن و  پر بغض

ای خشن ترین زخمه ی ساز نا کوک زندگی

با توام

راز به خاک نشستن دستان گره کرده ی بی کسی ام

اندوه ، اندوه

چه گویمت که بی کران مرا فرو افتاده در توست

حالیا که تو هولناکی و دهشت زا بر کسان

و در کنار من گربه سان رام و همدم زندگی

خویت پر ز دد

به سان امواج آرام در پی خاستنی و

کنون بر چهر دگرم آمدی به بر

خوشتن راستین را نشانم دادی

پوستین برکندی و درنده چاک کنی سینه ام

آه، که چه آرام و بهت زده بر زانو نشاندی ام

آن استاده دگر فرو نشست آرام و سرد

آن ستبر کوه ایستا فرو ریخت

اما بی صدا و بی گرد و غبار آرام تر از آرام

تا بگویم دادار چه کنم؟

تا بگویم وا دادم

تا بگویم :

خدایا، سخت بیمارم در این سوختن های پی در پی

زین شبهای دردآلود و بی طلوع

با دلی پرهود ز تهمت و نیرنگ

در این دو، مردن های پی در پی

کنون دگر یارای استادنم نیست

پای رفتنم نیست

نای رسیدنم نیست

دگر سخت دچارم به اندوه بی مرگی و

به بی مرگی اندوه

گم شده ام در این پهنای بی گستره

دهشت ز بالینم به کنار نرود

دستش آویخته بر گلویم

و بغض،آستین بالا زده یاری گرش

خدایا،یارای من، توانم نیست

دست بر آورده ام تو را، چاره گر من

نه،نه چون تویی باشدم و چنین زار

این چه باوری است مرا دچار

ندانم، ندانم

کاش چنین سایه گستر اندوه

تارین نمی نمود آسمان وجود

  

منو با انتظارت رها نکن

 

سلام

داد از دست انتظار این شب تاریک این فصل پر غبار شاید تا الان فکر می کردم من هم از منتظرای آقامونم ولی الان فهمیدم نه بابا ما نیستیم من الان حال و روز یه منتظر و می فهم می فهمم منتظر واقعی اصلاً تاب زنده بودن نداره منتظر واقعی یه دیونه است آخه انتظار یه درد جانکاهِ که به جز وصال هیچ درمونی نداره انتظار یه شب پر درد و غصه است که سحرش فقط وصالِ من که می گم انتظار و منتظر دو کلمه ی پر سوز هستند که ماها فقط شاید یه ذره تو عشقهای زمینی بشه به لمسش رسید. حالا بعضی ها می گن عشق زمینی کثیف پست حقیره و همه جوره می خوان بد جلوه گرش باشن اما به خدای آفریننده ی عشق و عاشقی قسم که از عشق زمینی به عشق حقیقی می شه رسید و بس . کاش یه روزی به لمسش برسیم . کاش انتظارمون به سر برسه کاش ما هم یه منتظر واقعی بشیم .

کاش این انتظار به پایان برسه.

 

                    

           انتظار پل چوبی بی قرار

                                                   آغاز سال بی بهار

 

 

خدا کنه که بیایی

 

غم عشق تو نور چشم تو

تو دل خستم آروم نشسته

 

غم دوریتو هنوز از یادم

از قلب پاکم بیرون نرفته

 

عاشق ترینم تنها ترینم بی تو می دونم

تنها می مونم تنها می میرم

 

اگر از پیشم از برگ و ریشه ام

یه وقت بری و تنهام بزاری

 

تو ساقه ی من بی تو می میرم

یه وقت نری و تنهام بزاری

 

عاشق ترینم تنها ترینم بی تو می دونم

تنها می مونم تنها می میرم

 

 

من دلگیرم

بغض گلویم را می فشرد

این دستان کیست که دلم را می شکند

این زخم چیست ،که سینه ام را می شکافد

آری از توست از آن تویی که نمی خواهی به باورم برسی

از آن توست، تویی که تمام من و ناتمام منی

تویی که حتی لحظه ای به خوشحالی ام نمی آیی

آری این بغضِ گره کرده در گلویم از جور توست

  چرا چنین فرجام خواه آمدی مرا 

آن هم نه از برای رسیدن که برای بریدن

من که همه قلب خویش در پای وجودت گذاشتم

پس چرا نستانده پس می دهی مرا 

پس چرا نخواهیش

مرا دریاب

 تو را قسم به زلال آینه ها مرا دریاب

تو را به صدای زجه های ژرندگان شکسته بال

 مرا دریاب

تو را به رسیدن مرگ اقاقیا بین خاک و خون

مرا دریاب

 

  

گفتگو

گنجشک به خدا گفت:

لانه کوچکی داشتم ارامگاه خستگیم سر پناه بی کسیم طوفان تو  ان را از من گرفت .

کجای دنیای تو را گرفته بود؟؟؟

خدا گفت: ماری در راه لانه ات بود تو خواب بودی باد را گفتم لانه ات را واژ گون کند . انگاه تو از کمین مار پر گشودی ...

چه بسیار بلاها که از تو بواسطه ی محبتم دور کردم و تو ندانسته به دشمنیم بر خاستی.

یادمان باشد ....

 

یادمان باشد از امروز خطایــــی نکنیم

                                                              گر که در خویش شکستیم صدایی نکنیم

پر پروانه شکستن هـنر انسان نیست

                                                              گـــر شکستیم ز غفلت من و مایی نکنیم

یادمــان باشد اگــــــــر گلی را چیدیم

                                                              وقت پر پر شدنش ساز و نــــــوایی نکنیم

یادمـــان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

                                                              طلب عشق ز هر بی سر و پایــــی نکنیم

 

      

قصه ی پر غصه

---

یاد ان روز بخیر

یاد ان روز به خیر این همه دیوار نبود

این چنین بر دل ما گرد غم یار نبود

چشم بی واسطه ان روز خدا را می دید

حیف شد چشم دلم لایق دیدار نبود

می شکستیم پل فاصله  را با هر گام

بین ما و شهدا فاصله بسیار نبود

داغ دل بود و غم جاری ایام ولی

روی پیشانی دل این همه زنگار نبود

عاطفه بودخطر بود خدا با ما بود

زندگی بود ولی این همه تکرار نبود

کاش می ریخت تمامیت این فاصله ها

کاش یبن من و دل این همه دیوار نبود