درا موعود حسن مطلع این شعرنام توست

و با هر ضرباهنگ خوش اهنگ گام توست

سر انگشتانم از موسیقی الهام تو رقصان

و این گلواژه ها اکنده از عطر کلام توست

مرا اتش نزد این مستی جام از پی هر جام

که افروزنده این دور بی فرجام جام توست

هزار و یک شب غم تا کی؟اخر افتابی شو

که مطلع از پی مطلع غزل هایم مقام توست

بیاور  فصل ها را بویی از اردیبهشت عشق

شمیم این شقایق زارها مست از مشام توست

پر از رنگین کمان است اسمان در رقص پرچم ها

بر فراز ان شکوه سبز را گاه قیام توست

 

ببین منظومه های افرینش رو به پایان اند

سرا پا شور گل کن نوبت حسن ختام توست