انتظار تنها نگاه یخ بسته ی روزگار

                                   پل چوبی بی قرار

                                                     بارها هجا کردم

                                                                       الف،نون،ت،ظا،الف،ر

                                                                                               مبهم بود و گنگ

همیشه مانده از درک آن

       درک هستی هم سرگشته بازایستاده

                                                       بختک زده، وامانده

                                                                          گویا اندوهگین ز درک بی درکی ها

خسته از رنج سستی ها بازمانده بود

           ناگهان ناله ای از پرچین اندیشه گسیل شد

                                                                      از ژرفای وجود

                                                                                  آرام و خسته، بی رخوش

جدایی، جدایی

            آری، آری این است متن انتظار

                                   انتظار تنها نگاه یخ بسته روزگار

                                                                          آغاز سال بی بهار

باز هم زمزمه

       خسته تر از دیرباز

                      فاصله ، فاصله

                                   این است ابتدای انتظار

                                                 فاصله ای به نزدیکی نفس نفس های رهایی

به دوری قرن ها

            قرن هایی ساخته ی اندیشه ما

                                    قرن هایی بازیچه ی بازی بازیگران پلشت

همان انسانهای بدپیله

                       که در فاصله ها جامانده کوله شان

                                                               پس بیا ابتدا نباشیم

                                                                                 بازیچه ی الفبای پر ادعا نباشیم

                                            باش تا کم کنیم فاصله را