رحیل

دلاور!

ای رهین منتت مام وطن بسیار

تفنگت را زمین مگذار!

که چشم فتنه بیدار است

و خصم خیره سر در کار

تفنگت را زمین مگذار!

تفنگ تو زبان شعله در کاه است

سرود سرخ اتش در سکوت سرد جانکاه است

بمان تا خواب سنگین ستم بیدار

تفنگت را زمین مگذار!

اگر چه دشمنی زشت است

اگر چه جنگ زیبا نیست

ولی پیکار با پستی پلشتی ناجوانمردی

عیار ادمی زادی است

و جنگ با تجاوزگر

طلوع سرخ آزادی است

پس اینک ای دلیر عرصه های از خطر سرشار

نگهبان بنای صلح در این خطه خونبار!

بمان بر صخره های سربلند سرزمین عاشقت

آماده پیکار

تفنگت را زمین مگذار!