چنین که غمزه ی تو خون خلق می ریزد

 

عجب نباشد اگر رستاخیز انگیزد

 

فتور غمزه ی تو صد هزار صف بشکست

 

که در میانه یکی گرد بر نمی خیزد

 

ز چشم جادو ی مرد افگن شبه رنگت

جهان اگر بتواند دو اسبه بگریزد

 

 

فروغ عشق تو تا کی روان من سوزد ؟

 

فریب چشم تو تا چند خون من ریزد ؟

 

مرنج اگر به سر زلف تو درآویزم

 

که غرقه هر چه ببیند درو بیاویزد

 

 

 

اگر چه خون عراقی بریزی از دیده

 

به خاکپای تو کز عشق تو نپرهیزد

 

 

                                                                                                    عراقی

ما را تا به کی انتظارت باشد؟