اگر دعایی می کنیم که بیایی برای نجات

و به سامان رسیدن خودمان است و

گر نه که تو همیشه هستی و همیشه

بودنی را چه نیاز است به هر لحظه

شاید رفتنی؟

اما نازنینم!با این همه گناه ایا میپذیری مرا؟

عمریست که از حضور او جاماندیم
در حسرت سرد خویش تنها ماندیم

 
او منتظرست تا که ما برگردیم
مائیم که در غیبت کبری ماندیم