گمگشته ی روزگار ما (عفاف)

آنچه که ما از یادبرده ایم چیست و چرا؟؟!!!!
هیچ باغبانی را سرزنش نمی کنند که چرا دور باغ خود حصار و پرچین کشیده است، چون باغ بی دیوار از آسیب مصون نیست و میوه و محصولی برای باغبان نمی ماند. هیچ کس هم با نام (آزادی)دیوار خانه خود را بر نمی دارد و شبها در حیاطش را باز نمی گذارد چون خطر رخنه دزد جدی است.
هیچ صاحب گنج و گوهری هم جواهرات خود را بدون حفاظ در معرض دید رهگذران نمی گذارد تا بدرخشد جلوه کند و چشم و دل برباید چون خودِ جواهر ربوده می شود.
هر چه که قیمتی تر باشد درصد مراقبت از آن بالاتر می رود هر چه که نفیس تر باشد بیم ربودن و غارتش بیشتر و مواظبتش لازم تر. اگر در شیشه ای را باز بگذاری عطرش می پرد.
زن به خاطر لطافتی که دارد نباید در دستهای خشن کامجویان دیو سیرت که نقاب مهربانی و عشق به چهره دارند پژمرده شود و پس از آنکه عصمتش را چیدند او را دور اندازند، یا به زیر پا لهش نمایند.
زن به خاطر پاکی که دارد و زنی که میراث دار مریم(س) است، نباید بازیچه هوس و آلوده به ویروس گناه گردد.
گوهر عفاف و پاکی کم ارزش تر از طلا و محصول باغ و ... نیست.
دزدان ایمان و غارتگران شرف فراوانند و در کمین.
اگر به پنجره و در خانه ات توری نزنی ، از نیش پشه های ریز و مگس های وز وز گر در امان نخواهی بود. وقتی راه پشه را ببندی خود را مصون ساخته ای نه محدود .

اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن صلواتک علیه وعلی آبائه فی هذه الساعه وفی کل الساعه ولیا وحافظا وقائدا وناصرا ودلیلا وعینا حتی تسکنه ارضک طوعا وتمتعه فیها طویلا