خالق مهربان من!

اگر دست تقدیر تو لباس سپید اخرت را بر تن من پوشاند

ودرخت زندگی ام تن به خواب زمستانی و ابدی خویش

سپرد و میان من و ان بهار موعود جدایی افتاد پس در

زمانی که سیمای مهربان ان ماه تابان در اسمان چشم

مردمان اشکار شد مرا از محراب قبرم برانگیز و توفیق

احرام در صحن و صفایش عنایت کن تا لبیک گویان

در گرد کعبه وجود مقدسش طواف کنم.

ای اجابت کننده هر دعا!

پنجره قلب منتظران رو به اسمان بیکرانت گشوده

است تا با یک اشارت تو غبار غم و اندوه غیبت از

دل ها برخیزد و چشم ها به تماشای باران ظهور

بنشیند.