سر خوش ز سبوی غم پنهانی خویشم

چون زلف تو سر گرم پریشانی خویشم

در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش

چون اینه خو کرده حیرانی خویشم

یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی

عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم

از شوق شکر خند لبش جان نسپردم

شرمنده جانان ز گران جانی خویشم

بشکسته تر از خود ندیدم به همه عمر

افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم

هر چند امین بسته دنیایم اما

دلیسته یاران خراسانی خویشم

از اشعار مقام معظم رهبری